فورسپس، ابزاری فلزی است که برای کشیدن دندان استفاده می شود و در اندازه ها و شکل های مختلف برای نواحی خاصی از دهان طراحی شده اند و به دو دسته فک بالا و پایین تقسیم می شوند و هر یک از فورسپس های فک بالا و پایین بر اساس اینکه برای کشیدن کدام دندان به کار می روند، طراحی اختصاصی دارند.

فورسپس برای دندان های بالایی:

 فورسپس ریشه کش بالا، که دارای نوکی باریک می باشند و دو سر آن به یکدیگر می رسد تا بهترین دسترسی به فک بالا را فراهم می کند. این فورسپس عمدتا در دو مدل کوتاه و بلند عرضه می شود و برای برداشت ریشه های شکسته شده دندان مولر فک بالا و همچنین کشیدن دندان های پرمولر باریک و دندان های ثنایای فک پایین استفاده می گردد. آنها زوایایی دارند تا چالش‌های منحصر به فرد طرف‌های مختلف دهان را برآورده کنند و در طرح‌های خاص مکان برای
استخراج قدامی، ریشه یا مولر ارائه می‌شوند.

فورسپس عقل بالا،

دارای نوکی خمیده با دو سر صاف و پهن هستند و برای کشیدن دندان های آسیاب دوم و عقلی که دارای یک ریشه کونیکال می باشند، کاربرد دارند.

 فورسپس یونیورسال بالا – برای اطفال،

 با تمام دندان های شیری فک بالا سازگار هستند و می توانند به عنوان فورسپس یونیورسال برای اطفال استفاده شوند.

فورسپس کاهورن چیست؟

فورسپس‌های کاهورن دارای نوکی بلند هستند و از آن‌ها بیشتر برای کشیدن دندان‌های مولر بالا و پایین استفاده می‌شود. معمولا در حالت عادی برای کشیدن این دندان‌ها از فورسپس مولر استفاده می‌کنیم اما در مواقعی که دندان پوسیدگی شدید دارد استفاده از فورسپس کاهورن ارجح می‌باشد. فورسپس‌های کاهورن بالا و پایین از نظر ظاهری با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند که در ادامه با آن آشنا می‌شویم، همچنین این فورسپس‌ها برای افراد راست دست و چپ دست باید به صورت جداگانه تهیه شوند، ضمنا فورسپس کاهورن فک سکت راست با فک سمت چپ تفاوت دارند.

نکاتی مهم در خصوص فورسپس کاهورن

توجه داشته باشید که فروسپس کاهورن در بزرگسالان استفاده می‌شود و به جز در موارد معدودی در اطفال کاربرد ندارد.

نگه داری فورسپس کاهورن:

فورسپس پزشکی از جنس فولاد کربنی بوده و قابلیت استریل شدن در دمای بالای اتوکلاو را دارد.

امروزه نوع یکبارمصرف و از جنس پلاستیک نیز مورد استفاده دارد. نوع دیگری از فورسپس در مامایی استفاده می‌شود و فورسپس مامایی نام دارد که توسط خانوادهٔ چمبرلین اختراع شد؛ کار آن‌ها قابلگی بود. نوزادان اغلب با سر به دنیا می‌آمدند، برای همین فورسپس مامایی که توسط آن‌ها طراحی شد، دارای دو تیغهٔ مسطح با اندکی قوس بود و سر نوزاد را به طور کامل دربر می‌گرفت. با یک کشش بسیار ملایم سر نوزاد بیرون می‌آمده و بقیه بدن به راحتی خارج می‌شد.